Side is tegenwoordig bekend als badplaats met historische bezienswaardigheden aan de Turkse Rivièra. Het ligt tussen de steden Antalya en Alanya, nabij de plaatsen Manavgat en Selimiye.
Side werd gesticht in de 7e eeuw v.Chr. Dankzij de goede natuurlijke haven voor kleine bootjes werd het stadje een belangrijke handelsplaats in Pamphylië – het gebied in zuidelijk Klein-Azië tussen de Middellandse Zee en het Taurus-gebergte.
Gedurende de 6e eeuw v.Chr. maakte Side deel uit van het Lydische rijk. Het verkreeg gedeeltelijke autonomie onder Perzische heerschappij na 547 v.Chr.
Vanaf de 5e eeuw v.Chr. sloeg Side zijn eigen munten, zelfs toen het nog onder Perzische heerschappij viel.
In 333 v.Chr nam Alexander de Grote Side zonder strijd in. Hij liet slechts een enkel garnizoen achter om de stad bezet te houden. De bezettende macht bracht de bevolking in contact met de Hellenistische cultuur, die de stad zou domineren van de 4e eeuw v.Chr. tot de 1e eeuw v.Chr. In deze periode ontwikkelde Side zich tot een welvarend en belangrijk cultureel centrum in de regio.
In de 1e eeuw v.Chr. vestigden zeerovers hun hoofdkwartier en een belangrijke slavenhandelspost in Side. Nadat de Romeinse generaal Pompeius deze vrijbuiters in 67 v.Chr. had verslagen, kwam Side onder controle van het Romeinse Rijk. Onder keizer Augustus begon een nieuwe periode van voorspoed voor Side als handelsplaats en als centrum van de slavenhandel in het Middellandse-Zeegebied. De meeste ruïnes in het huidige Side stammen uit deze welvarende periode.
Vanaf de 4e eeuw raakte Side in verval. Dikke stadsmuren konden opeenvolgende invasies niet voorkomen. In de 7e eeuw werd de stad geplunderd en platgebrand door diverse Arabische vloten. Ten slotte werd Side in de 12e eeuw verlaten toen het na een opleving wederom geplunderd werd. De bevolking verhuisde grotendeels naar Antalya.
De historische binnenstad ligt op een schiereilandje van ongeveer 1 km lengte en 400 m breedte. In de hele stad zijn restanten van vroegere tijden te zien, zoals een oude Griekse tempel en een theater. In de 20e eeuw is het laatste deel van het oude aquaduct voorzien van een groot gat, dat nu vaak wordt gezien als oude stadspoort. Voorts zijn er talrijke oude huizen bewaard gebleven.
Side heeft zijn naam ontleend aan een soort granaatappel, die symbool staat voor overvloed. |
